Anestezjologia Intensywna Terapia, 2010,XLII,1; 27-30

Izolacja pierwszego w Polsce szczepu Klebsiella pneumoniae wytwarzającego metalo-β-laktamazy

*Alicja Sękowska1, Eugenia Gospodarek1, Ewa Kruszyńska1, Waleria Hryniewicz2, Marek Gniadkowski3, Wojciech Duljasz3, Krzysztof Kusza4, Katarzyna Wawrzyniak4

1Zakład Mikrobiologii, Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy


2Zakład Epidemiologii i Mikrobiologii Klinicznej, Narodowy Instytut Leków w Warszawie


3Zakład Mikrobiologii Molekularnej, Narodowy Instytut Leków w Warszawie


4Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii, Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy

  • Tab. I. Wartości MIC szczepów K. pneumoniae MBL-dodatnich

Background. Metallo-beta-lactamases (MBL) are the enzymes that are able to hydrolyse almost the full range of beta-lactame antibiotics – penicillins, cephalosporins and carbapenems. The latter are the drugs of choice for treatment of serious infections caused by Enterobacteriaceae strains, which produce extended-spectrum-beta-lactamases. The presence of MBL-producing strains markedly decreases the therapeutic possibilities in severe, life-threatening infections.

Case report. We present the case of a 61-yr-old man who underwent surgery for acute leg ischemia, and in whom a bifurcation prosthesis was implanted. The postoperative course was complicated with serious nosocomial infection, caused by MBL-positive Klebsiella pneumoniae strains. Despite multi drug treatment and intensive care, the patient died 30 days after surgery due to multi organ failure.

All isolates cultured from the patient were resistant to carbapenems with their MICs exceeding 32 µg mL-1. The presence of MBLs was detected with the double-disk synergy test. The presence of genes encoding MBLs was determined with a commercial kit, hyplex® MBL ID (Bag Health Care, USA). The isolate from blood was found to carry the blaVIM-like family gene, located in a conjugative plasmid.

Conclusion. The MBL-producing isolates were the first K.pneumoniae isolates of the kind identified in Poland. They present a serious danger, limiting the usefulness of carbapenems in ITU patients. We recommend that detection of MBLs in Enterobacteriaceae should be regarded as a standard in Polish hospitals. 

Metalo-β-laktamazy (MBL – Metallo-β-Lactamases) to enzymy zdolne do hydrolizy niemal wszystkich antybiotyków β-laktamowych – penicylin, cefalosporyn i karbapenemów. Niektóre gatunki bakterii, np. Stenotrophomonas maltophilia, posiadają naturalne MBL, niemniej prawdziwym zagrożeniem jest pojawianie i rozprzestrzenianie się tych enzymów wśród drobnoustrojów należących do poważnych patogenów człowieka. Sprzyja temu obserwowana w niektórych sytuacjach obecność genów kodujących te enzymy na plazmidach koniugacyjnych. Pierwszy szczep wytwarzający nabytą MBL wykryto w Japonii w 1988 r. i był to szczep Pseudomonas aeruginosa [1]. Od tego czasu, a zwłaszcza od drugiej połowy lat 1990., odnotowuje się pojawianie i rozprzestrzenianie szczepów MBL-dodatnich w wielu krajach [2, 3, 4]. Obecnie wyróżnia się 8 typów nabytych MBL: IMP, VIM, SPM, GIM, SIM, KHM, AIM i DIM, a ich wytwarzanie coraz częściej dotyczy pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae [2, 3, 5, 6]. Nadal jednak enzymy te dominują wśród pałeczek niefermentujących.

Ryzyko zakażenia szpitalnego w czasie leczenia w OIT jest 4-5-krotnie większe niż w innych oddziałach [7]. Zakażenia u chorych OIT charakteryzują się ciężkim przebiegiem i wysoką śmiertelnością [8]. Ważnym czynnikiem powodującym zwiększenie oporności bakterii na leki przeciwdrobnoustrojowe w OIT jest selekcja szczepów opornych w wyniku częstego stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania [9].

Przedmiotem doniesienia jest izolacja szczepu Klebsiella pneumoniae wytwarzającego metalo-β-laktamazy u chorego wymagającego intensywnej terapii. 

OPIS PRZYPADKU

Badaniem objęto 4 szczepy Klebsiella pneumoniae izolowane od chorego Kliniki Anestezjologii i Intensywnej Terapii Szpitala Uniwersyteckiego w Bydgoszczy. Każdy szczep wyosobniono z innego materiału klinicznego: moczu, wymazu z rany, krwi i płynu z jamy brzusznej. Szczepy izolowano od 61-letniego mężczyzny rasy kaukaskiej. Chory został przyjęty do szpitala  w trybie nagłym z rozpoznaniem ostrego niedokrwienia kończyny dolnej i został zakwalifikowany do pilnej operacji naczyniowej. W wywiadzie odnotowano nadciśnienie tętnicze i chorobę niedokrwienną serca. Przed zabiegiem wszycia protezy rozwidlonej aortalno-dwuudowej zastosowano profilaktycznie jedną dawkę cefuroksymu. Bezpośrednio po operacji chory został przyjęty do OIT z powodu ostrej niewydolności oddechowej. W pierwszej dobie pobytu w OIT, bezpośrednio po pobraniu próbek krwi, popłuczyn pęcherzykowo-oskrzelowych (BAL – Bronchoalveolar Lavage) i moczu do badań mikrobiologicznych, zastosowano piperacylinę z tazobaktamem. W 2. dobie pobytu z powodu ostrej niewydolności nerek w przebiegu rabdomiolizy rozpoczęto leczenie nerkozastępcze (CVVH/HVCVVH/HDF), które kontynuowano do końca pobytu chorego w OIT. Antybiotykoterapię empiryczną prowadzono do 6. doby włącznie, uzyskując ujemne wyniki badań mikrobiologicznych. Z uwagi jednak na pogarszający się stan chorego, narastanie wykładników reakcji zapalnej i zakażenia uogólnionego do leczenia włączono meropenem i wankomycynę. Leczenie kontynuowano przez 7 dni. W 9. dobie pobytu chorego w OIT  na podstawie objawów klinicznych rozpoznano wstrząs septyczny bez potwierdzenia mikrobiologicznego.

Wobec nierozpoznania patogenu i braku normalizacji wykładników życiowych chorego, w 15. dobie pobytu w OIT włączono cefepim i podano rekombinowane  aktywowane białko C. W 17. dobie uzyskano pierwszy dodatni wynik BAL, z którego wyizolowano szczep Pseudomonas aeruginosa oporny na karbapenemy. W 19. dobie z uwagi na ciężki stan chorego zdecydowano o poszerzeniu antybiotykoterapii empirycznej o bakterie Gram-dodatnie i grzyby. Do leczenia włączono linezolid, kaspofunginę i amfoterycynę B. W 23. dobie uzyskano kolejny dodatni posiew. Wyosobniono szczep Pseudomonas aeruginosa wrażliwy tylko na ciprofloksacynę. Odstawiono cefepim i włączono ciprofloksacynę, kontynuując wcześniejsze leczenie przeciwdrobnoustrojowe. W 24. dobie uzyskano dodatni posiew treści ropnej z drenu z jamy brzusznej. Zidentyfikowano szczep Stenotrophomonas maltophilia wrażliwy na cefalosporyny, aminoglikozydy i kotrimoksazol. W 26. dobie doszło do krwawienia z przewodu pokarmowego i zakwalifikowano chorego do leczenia operacyjnego. W 28. dobie włączono wankomycynę, którą odstawiono w 13. dobie.

W 29. dobie uzyskano dodatni wynik posiewu moczu, z którego wyhodowano szczep Klebsiella pneumoniae wrażliwy tylko na imipenem i aztreonam. Do leczenia włączono imipenem. W ciągu kolejnych dwóch dni doszło do ponownego krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Podczas trzeciego zabiegu chorego poddano gastrektomii totalnej. W 30. dobie leczenia otrzymano dodatnie wyniki posiewu krwi, moczu, płynu z jamy brzusznej, BAL i wymazu z rany. Z krwi izolowano szczep Klebsiella pneumoniae wrażliwy tylko na aztreonam i gentamycynę oraz Acinetobacter baumannii wrażliwy na imipenem. Z próbki BAL wyhodowano również szczep Acinetobacter baumannii wrażliwy na imipenem. W pozostałych próbkach identyfikowano szczep Klesbiella pneumoniae wrażliwy na aztreonam, gentamycynę i tetracyklinę. Szczepy wyosobnione z krwi, moczu i wymazu z rany były średniowrażliwe na amikacynę.

W 30. dobie leczenia chory zmarł z objawami niewydolności wielonarządowej w przebiegu wstrząsu septycznego.

Szczepy identyfikowano na podstawie wyników reakcji biochemicznych ujętych w testach ID32E (bioMérieux). Lekowrażliwość szczepów oznaczono metodą krążkowo-dyfuzyjną i E-testami (AB Biodisk) [10]. Wartości minimalnych stężeń hamujących (MIC – Minimal Inhibitory Concentration) antybiotyków, na które szczepy były wrażliwe lub średniowrażliwe zestawiono w tab. I. Wszystkie izolaty Klebsiella pneumoniae były oporne na imipenem i meropenem, a ich wartości MIC wynosiły > 32 μg mL-1. Zdolność do wytwarzania MBL oznaczono testem dwóch krążków [10]. Dla pojedynczego izolatu MBL-dodatniego, wyosobnionego z krwi, wykonano badanie genetyczne z użyciem PCR hyplex MBL ID (BAG Health Care) identyfikując MBL z rodziny VIM. Test koniugacyjny, polegający na próbie przeniesienia genu kodującego MBL (blaVIM) do szczepu biorcy Escherichia coli A15, wykonano jak opisano uprzednio [6], stosując meropenem w stężeniu 2 μg mL-1 w podłożu selekcyjnym. Test okazał się dodatni, co oznaczało, że gen blaVIM znajdował się na plazmidzie zdolnym do koniugacyjnego transferu.

DYSKUSJA

Szczepy Pseudomonas aeruginosa z nabytymi MBL  występują w Polsce od lat 1998-2000 [6, 11, 12]. Według dostępnej wiedzy, opisane tutaj izolaty Klebsiella pneumoniae były natomiast pierwszymi w kraju drobnoustrojami tego gatunku wytwarzającymi MBL. W dostępnym piśmiennictwie szczepy takie opisywano już w Europie, Afryce, Azji i obu Amerykach [13, 14], a w niektórych krajach, zwłaszcza w Grecji, częstość ich występowania w populacjach Klebsiella pneumoniae w OIT wzrosła w latach 2001-2006 od <1% do 50% [15]. W dużej mierze było to związane z niekontrolowanym rozprzestrzenieniem pojedynczego klonu drobnoustroju z enzymem VIM-1 (VPKP) [16]. Stanowi to świadectwo poważnego zagrożenia epidemiologicznego, jakie mogą stanowić MBL-dodatnie pałeczki Enterobacteriaceae w warunkach niedomagania programów kontroli zakażeń szpitalnych. Według zaleceń Krajowego Konsultanta w dziedzinie diagnostyki mikrobiologicznej wykrywanie tego mechanizmu oporności powinno być wykonywane w rutynowej diagnostyce mikrobiologicznej, a każdy szczep podejrzany o wytwarzanie MBL powinien być przesłany do Krajowego Ośrodka Referencyjnego ds. Lekowrażliwości Drobnoustrojów celem potwierdzenia metodami referencyjnymi [10]. Większość szczepów wytwarzających MBL posiada podobny na całym świecie fenotyp lekowrażliwości. Szczepy omawiane w niniejszej pracy prezentowały wrażliwość na aztreonam, gentamycynę i tetracyklinę. Brak aktualnie badań klinicznych potwierdzających skuteczność tych antybiotyków w leczeniu zakażeń szczepami MBL-dodatnimi. 

Należy pamiętać, że karbapenemy pozostają jedną z nielicznych opcji terapeutycznych w przypadku ciężkich zakażeń szczepami wielolekoopornymi, szczególnie u chorych OIT. Wobec pojawiania się szczepów MBL-dodatnich możliwości stosowania leków z tej grupy ulegają silnemu ograniczeniu.

..............................................................................................................................................................

PIŚMIENNICTWO

1.    Watanabe M, Iyobe S, Inoue M: Transferable imipenem resistance in Pseudomonas aeruginosa. Antimicrob Agents Chemother 1991; 35: 147-151.

2.    Yong D, Choi YS, Roh KH, Kim CK, Park YH, Yum JH, Lee K, Chong Y: Increasing prevalence and diversity of metallo-β-lactamases in Pseudomonas spp., Acinetobacter spp. and Enterobacteriaceae from Korea. Antimicrob Agents Chemother 2006; 50: 1884-1886.

3.    Deshpande LM, Jones RN, Fritsche TR, Sader HS: Occurence and characterization of carbapenemase-producing Enterobacteriaceae: report from the SENTRY Antimicrobial Surveillance Program (2000-2004). Microb Drug Resist 2006; 12: 223-230.

4.    Rossolini GM, Mantengoli E, Docquier JD, Musmanno RA, Coratza G: Epidemiology of infections caused by multiresistant gram-negatives: ESBLs, MBLs, panresistant strains. New Microbiol 2007; 30: 332-339.

5.    Franklin C, Liolios L, Peleg AY: Phenotypic detection of carbapenem-susceptible metallo-beta-lactamase producing gram-negative bacilli in the clinical laboratory. J Clin Microbiol 2006; 44: 3139-3144.

6.    Gniadkowski M, Schneider I, Jungwirth R, Hryniewicz W, Bauernfeind A: Ceftazidime-resistant Enterobacteriaceae isolates from three Polish hospitals: identification of three novel TEM- and SHV-5-type extended-spectrum b-lactamases. Antimicrob Agents Chemother 1998; 42: 514-520.

7.    Singh AK, Sen MR, Anupurba S, Bhattacharya P: Antibiotic sensitivity pattern of the bacteria isolated from nosocomial infections in ICU. J Commun Dis 2002; 34: 257-263.

8.    Rudnicka J, Wróblewska M, Marchel H, Łuczak M: Częstość występowania i lekooporność pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae izolowanych od pacjentów hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii. Med Dośw Mikrobiol 2005; 57: 185-191.

9.    Baughman RP: Antibiotic resistance in the intensive care unit. Current Opinion Crit Care 2002; 8: 430-434.

10.    Gniadkowski M, Żabicka D, Hryniewicz W: Rekomendacje doboru testów do oznaczania wrażliwości bakterii na antybiotyki i chemioterapeutyki 2009. Oznaczanie wrażliwości pałeczek Gram-ujemnych. http://www.korld.edu.pl

11.    Patzer J, Toleman MA, Deshpande LM, Kamińska W, Dzierżanowska D, Bennett PM, Jones RN, Walsh TR: Pseudomonas aeruginosa strains harbouring an unusual blaVIM-4 gene cassette isolated from hospitalized children in Poland (1998-2001). J Antimicrob Chemother 2004; 53: 451-456.

12.    Fiett J, Baraniak A, Mrówka A, Fleischer M, Drulis-Kawa Z, Naumiuk Ł, Samet A, Hryniewicz W, Gniadkowski M: Molecular epidemiology of the acquired metallo-b-lactamase-producing bacteria in Poland. Antimicrob Agents Chemother 2006; 50: 880-886.

13.    Walsh TR, Toleman MA, Hryniewicz W, Bennett PM, Jones RN: Evolution of an integron carrying blaVIM-2 in Eastern Europe: report from the SENTRY Antimicrobial Surveillance Program. J Antimicrob Chemother 2003; 52: 116-119.

14.    Luzzaro F, Docquier JD, Colinon C, Endimiani A, Lombardi G, Amicosante G, Rossolini GM, Toniolo A: Emergence in Klebsiella pneumoniae and Enterobacter cloacae clinical isolates of the VIM-4 metallo-beta-lactamase encoded by a conjugative plasmid. Antimicrob Agents Chemother 2004; 48: 648-650.

15.    Vatopoulos A: High rates of metallo-beta-lactamase-producing Klebsiella pneumoniae in Greece – a review of the current evidence. Eurosurveillance 2008; 13: 1-6.

16.    Loli A, Tzouvelekis LS, Tzelepi E, Carattoli A, Vatopoulos AC, Tassios PT, Miriagou V: Sources of diversity of carbapenem resistance levels in Klebsiella pneumoniae carrying blaVIM-1. J Antimicrob Chemother 2006; 58: 669-672.

..............................................................................................................................................................

adres/address:

*Alicja Sękowska

Katedra i Zakład Mikrobiologii,
Collegium Medicum w Bydgoszczy
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
ul. M. Skłodowskiej-Curie 9, 85-094 Bydgoszcz
tel.: 0-52 585-44-80

otrzymano/received: 05.09.2009
zaakceptowano/accepted: 04.12.2009